Real life barbie en ken

http://www.usmagazine.com/celebrity-moms/pictures/-w202535

 

Advertenties

Onderzoek

Onderzoek en Reflectie:

Programma’s, tentoonstellingen, kunstenaars, films, documentaires, mensen op straat, bij al deze disciplines gaat het wel eens over plastische chirurgie. Een veel besproken onderwerp de afgelopen tijd. We associeren plastische chirurgie vaak met een ingreep die geen medische oorzaak heeft. Toch ligt de oorsprong van de plastische chirurgie in het functioneel reconstrueren van verminkingen, meer dan 2500 jaar geleden.

“De geschiedenis van de plastische chirurgie gaat terug tot ongeveer 600 voor Christus. In Indische geschriften werd al een techniek uitgelegd voor een neusreconstructie op basis van een voorhoofdsflap. De huidige correctie methode die hiervan afgeleid is, wordt dan ook de Indische flap genoemd. Ook zijn er bronnen die aantonen dat ruim 2000 jaar geleden in China al hazenlippen of hazenmonden werden geopereerd. De oudste bron over chirurgie in de westerse wereld is het handgeschreven Nederlandstalige werk Cyrurgie van Jan Yperman uit 1310”

Toch ligt mijn interesse meer bij de tegenwoordige tijd en bij de toekomst. In de samenleving (daar zie ik onder de wereld) zie ik plastische chirurgie steeds verder ontwikkeld worden en men wordt beter en beter. Ook wordt het steeds normaler om plastische chirurgie te nemen en hoort het steeds meer bij het schoonheidsideaal. Schoonheid idealen die gemaakt zijn door photoshop worden geprobeerd ter bereiken in het echte leven. De esthetiek van hoe ver ga je en als we niet stoppen hoe zien we er dan uit over 50 jaar trekt mij enorm.

Ook het spanningsveld van geen emotie meer kunnen laten zien door plastische chirurgie trekt mij enorm. De onbesproken regels van de bijna onbereikbare schoonheidsidealen die op ons afgevuurd worden en zelf kinderen bereiken koppel ik graag aan de jaren 60 70 waar men leefde in een geordend leven, met geschreven regels die mij moeten denken aan de onbeschreven regels van schoonheidsidealen die nu heersen. Komt er een herhaling?, zijn we op weg naar een wereld waar we voor ons moeten beschermen?

Vanaf nu zal ik ook veel het woord hyper realisme gebruiken. De definite van hyper realisme is: “Het hyperrealisme, ook wel fotorealisme of superrealisme genoemd, is een stroming in de schilderkunst uit de jaren 60 en 70 van de twintigste eeuw. In deze vorm van hedendaagse kunst wordt de werkelijkheid op een zo realistisch en neutraal mogelijke manier weergegeven.”

Toch wil ik hier een nuance op leggen voor hoe ik het begrip zie. De zijn “op een neutraal mogelijke manier weergeven” sta ik niet achter. Ik wil graag uiterste zoeken in stijl, in weergave. Een groteske vorm voor het het neutrale.

Bij de kunstwerken van de kunstenaars die al bezig zijn met dit onderwerp trekt mij het stijl gebruik enorm. Dan heb ik het over strakke decors, object gebruik en keuze van beweging en kleur.

Langzamerhand zal dit onderzoek ook treken naar mijn eigen ontdekking en mijn eigen voorkeuren met betrekking tot dit onderwerp. Waarom fascineert juist mij dit onderwerp, wat heeft dit onderwerp voor betrekking tot mijn leven. Wat ik nu wel al kan vertellen is dat het onderzoek waarschijnlijk veel gaat trekken naar gender neutraal, vallen op het zelfde geslacht of het andere geslacht of geen geslacht, gedragscode’s bij een bepaald uiterlijk wat allemaal betrekking heeft op mijn eigen leven en mijn ontdekkingen die ik dit jaar aan het doen ben. ook wil ik de koppeling maken naar veel kunst die mij al lange tijd trekt en dat ik er nu steeds meer achterkom dat die kunst betrekking heeft op mijn leven, dat deze kunst iets over mij zelf verteld. mijn voorkeuren, wat bij mij past. De kunst heeft mijn identiteit openbaart.

 

Onderzoeksvraag: Hoe vervaagd plastische chirurgie de werkelijkheid.

5 content bronnen

5 referentie bronnen

le dernier cri

erwin olaf

2006

https://vimeo.com/58172214

Erwin Olaf’s video ‘Le Dernier Cri’ makes use of a kind of hyperrealism that is characteristic of much of his work. Here the slick realism of Hollywood films is being driven to its limits, giving the whole work an absurd character. The camera moves in one long, continuous movement through a house; it almost seems to be floating. ‘Paris, printemps 2019’, reads a subtitle. The atmosphere in the house is suffocating – despite the spatiality and the fragile early-spring sounds that can momentarily be heard at the start. Everything is reminiscent of the ‘homely’ variation of modernism that was popular in the 1950s and 1960s. Everything is stylishly designed and decorated in tranquil grey-brown colours. There is no one to be seen, but the soft sounds penetrating fro outside are soon drowned out by an ominous buzzing.
Tati meets David Lynch. We hear the old-fashioned ding-dong of a doorbell…

Netherlands Media Art Institute, Esma Moukhtar

Date: 2006

Length: 3’31”

Type: Video

Copyrights: All rights reserved (c) LIMA

Genre: fiction (artwork genre)

Keywords: body, film (subject), future/science fiction, modern life, television (subject)

“Zicht op de nabije toekomst volgens Erwin Olaf. Het appartement is perfect, de gastvrouw is een plaatje en ook de gast is helemaal je-van-het. In een handomdraai wordt het moderne leven neergezet, waar wat nu nog ondenkbaar is zomaar tot schoonheidsideaal verheven kan worden – daar heb je Matthew Barney of Star Trek helemaal niet voor nodig.”

 

wat heeft mij geïnspireerd aan deze bron:

Wat ik zie is veel het zelfde kleur gebruik, jaren 60/70 modern interieur en kleding. Een vrouw doet het huishouden.

Deze bron verteld mij een verhaal die zich afspeelt in de toekomst. Het verteld mij iets over “extreme” vormen van schoonheid.

Nadia lee cohen:

http://www.nadialeecohen.com

https://www.nowness.com/story/a-guide-to-indulgence-nadia-lee-cohen

Juno Calypso:

http://junocalypso.com

Cindy Sherman:

http://www.cindysherman.com

Metra Jeanson:

http://www.metra-jeanson.com

Lucy Mcrea and Bart Hess:

http://barthess.nl/mutants.html

http://todayinart.com/plastic-surgery-by-lucy-mcrae-and-bart-hess/

Mijn eigen leven, zelfportret.

Wat is er al gemaakt en wat wil ik dan gaan doen. Iets nieuws, inventief denken.

Ineffectief gedrags patroon

Probleemstelling van mijn ineffectieve gedragspatroon.

Probleem:

Mijn isa maken.

Mijn gedachtes en gevoelens tijdens deze situatie:

Help ik heb geen overzicht
Waar moet ik beginnen
Ik mag niet gelijk zomaar beginnen want dat moet ik leren om eerste te denken en dan te doen.
Veel praten met mijn vader, oke het wordt al duidelijk dit is echt een awesome plan. vervolgens vervult voelen dat ik wat gedaan heb en het laten rusten omdat er geen dead line aan zit.
Overzicht maken wat uiteindelijk wil maken.
Plan maken en dit uitvoeren, ik ben er echt goed mee bezig. Ik kan dit geluksgevoel.
Ik ga dit doen het wordt echt te gek.
start. Afleiding. Mensen die vragen of ik wat voor ze kan doen.
mensen die vragen of ik mee leuke dingen ga doen. Ja LEUK!
Uitstel.

Mijn gedrag dat hieruit voort kwam:

Uitstel gedrag. Actief gedrag.

Gevolgen:

Het nog niet af hebben en er stress van hebben. Het achtervolgd me waardoor ik mijn isa heel stom ga vinden.

Probleemstelling:

Ik krijg mijn isa niet af doordat ik leuke dingen eerst doe en ik dit toelaat omdat mijn isa geen dead line heeft en ik er geen noodzaak bij voel.
Hierdoor voel ik stress en achtervolgd mijn isa mij, en vind ik mijn isa stom.

Probleemstelling: regelen maquette maken

Iets regelen organiseren en iets maken zijn 2 activiteiten en die botsen Energie verdeling.

Hoe kan ik mijn organisatie energie en maak energie. Als ik georganiseerd heb is mijn energie weg en is mijn lust om te maken weg.
Welke vraag kan ik hierbij stellen.

Voorbereiden
doorzichtig zijn wat mijn probleem is als ik samen werk. Vertrouwen in dat de andere daar dan respectvol mee om gaat. En dat waar ik bang voor ben niet waar word. waar ben ik bang voor? > uit handen geven. Waarom. dat het niet gaat zoals ik wil minder mooi wordt dan wat ik zelf zou doen.

Onderzoeksvraag
kernbegrippen: van organisatie modus naar creatieve modus, verlies ik energie. wat betekend energie verliezen?
organisatie modus betekend dit en dit
creatieve modus betekend dit en dit

Volgende les:

Probleem stelling:

Mijn probleem is dat ik geen goede balans kan vinden tussen organisatie modus en creatieve modus.

Hoofdvraag:
Hoe kan ik zorgen dat mijn creatieve modus niet ten koste gaat van mijn organisatie modus?

Definitie van termen uit hoofdvraag:

Creatieve modus: Alles wat ik bedenk gelijk kunnen maken, tunnelvisie door en door. Zo kan ik uren bezig zijn. Soort van domino effect. Ik krijg hier heel veel energie uit.

Organisatie modus: Alles op een rij hebben wat ik nodig heb voor mijn plan waardoor ik mijn plan ook duidelijk moet hebben. Omdat ik voor mijn gevoel dan ook mijn plan duidelijk moet hebben remt mij dit in mijn creatieve proces. Ik strand om perfect van het plan uit denken. Ik zit als ware de hele weg al uit te stippelen terwijl dat totaal niet helpt bij mij.

En toch wil ik alle dingen om mij heen hebben liggen en alles al geregeld hebben voordat ik kan starten.

( 7 Maart:
Waarom besteed je zoveel aandacht aan dingen die je eigenlijk niet interessant vind? schermen -> facebook, instagram, WhatsApp, Netflix
Afspraken om leuke dingen te doen -> samen eten, samen hangen
Op mijn mobiel kijken )

Oplossingen:

flow shard
rust hebben met wat je doet, kwa kijken wat heb ik opgeslagen. elke handeling heeft een doel als je je er maar bewust van bent.

Wat kan ik als eerste doen.
Ik kleine stapjes het ik denken wat heb ik in het eerste punt nodig om te kunnen beginnen, geloven in mijn eerste idee. Starten met wat ik om mij heen heb. Niet te grote eisen aan het eerste product geven.

onderbuik gevoel. echt naar luisteren. leren is het doel en presteren is het middel.

DOEL LEREN!
Nu is mijn doel nog presteren.

Ik heb een richting gevonden

Hyper realisme en rollenpatronen/routine/gedragscode’s. Ongeschreven regels.

Als vorm weet ik al een tijd dat hyer realisme mij trekt. Maar laatst heb ik een kunstenares gevonden die precies maakt wat ik bedoel, Juno Calypso. Ik kwam haar tegen op de site dazed and confused. Een fb pagina die artikelen en foto serie’s plaats die vaak in een lijn staan met mijn interesse’s. Ik herkende haar werk in een artikel van verchillende kunstenaarst die met zelfportretten werken, en toen kwam ik tot de conclusie dat ik haar afbeeldingen al een paar jaar opsla zonder dat ik wist dat die allemaal van haar waren. Ik zal wat werken van haar toevoegen aan dit stuk.

Doordat ik haar werk zag vielen er voor mij veel gedachtekronkels en beelden in mijn hoofd op hun plaats. Ik vond ook een intervieuw van haar dat ze verteld over haar werk dat echt te gek was om te horen.

Kortgezegd, het is soms fijn als iemand je een duuwtje in de goede richting geeft. Dankje Juno, je kent me niet maar ik jou wel

Wat ben ik dan aan het doen?

Pop

Ik het begin van het schooljaar ben ik totaal open in deze opleiding gestapt niet wetend wat allemaal op mijn pad zou komen. Ik kwam uit het theater dus het was omschakelen. Ook omdat ik een jaar niet creatief bezig was geweest, en een kut periode op de theaterschool had gehad was het lastig om de creativiteit weer toe te laten. Nu ander half jaar later is alles weer terug, de creativiteit, de manier van kijken en het is heerlijk. Ik merk dat ik reflectie, creatief proces, het total verantwoordelijk zijn voor wat je er uit haalt op een kunst school al goed geleerd heb op de theaterschool. Echter loop ik achter met de skills, ik heb grootste plannen maar via uitvoering is het nog lastig te bereiken in wat ik wil. Ook vind ik dat er nog te weinig tijd voor diepgang wordt geboden maar dat kan ook liggen aan het eerste jaar. Mijn valkuil is dat ik blijf hangen in de dingen die ik kan om dat dat comfortabel is, daarom is mijn doel om mij meer te gaan focussen op techniek en wil ik ook met de school gaan kijken of daar meer ruimte voor mij is, en of ik misschien meer lessen mee kan doen met bijvoorbeeld andere klassen die skills krijgen. Daarnaast heb ik nog steeds een voorliefde voor analoge abstracte kunst. Dit kwam naar voren in de tekenlessen toen we met verf en vormen bezig waren. Ik kwam helemaal tot rust en sinds kort heb ik met Maaike ook een atelier weten te bemachtigen in Amsterdam. Ik wil daar veel tijd gaan doorbrengen om te schilderen. Ik ben nog op zoek naar mijn stijl in deze nieuwe technische wereld, in het theater had ik het duidelijk, en opzicht is er wel weer een koppeling te vinden maar ik wil ook meer ontdekken. Toch zul je in mijn isa mijn voorliefde voor Roy Andersson en het theater terug gaan vind. Vanuit 1 gezichtspunt gefilmde kader zoal in het theater en veel symmetrie en secuur uitgekozen kleurgebruik. Ik ben om zoek, en heb het nog niet helemaal gevonden en dat maakt me onrustig, het vergt veel van mijn geduld en verstand om stapje voor stapje te denken, helaas kan ik niet in de toekomst kijken, ook al zou ik dat willen. Ik wil grootse dingen maken humoristisch die de treurigheid van het leven aanhalen, theatraal. Ik wil een verhaal vertellen, artistiek. Ik wil het mooi vinden. Maar het belangrijkste ik wil trots zijn op wat ik maak.

Ik heb al veel geleerd maar wil meer impact hebben, en voor diepgang is tijd nodig en geduld. Daarom ga ik mij nu eerst focussen op techniek en hopelijk in het 2e jaar komt er hopelijk meer tijd en ruimte om de diepgang op te zoeken. Want ik zit op een kunst school en dat wil ik voelen. Ik wil samen werken met andere disciplines zoals het conservatorium. De samenvoeging van geluid en beeld daar houd ik van.

Ik heb tot nu toe alles nog onder controle en daar ben ik blij mee, ik voel me goed in de opleiding en ben zoals een student hoort te zijn zoekende. Gelukkig vind er geen herhaling van het verleden plaats en ben ik blij met wat ik leer en wat ik nog ga leren. Ik hoop op meer creative input vanuit de klas, maar dat komt vast wel met de jaren.

Ik spreek jullie vrijdag! ik hou toch meer van een dialoog dan een monoloog.

Een proces

De afgelopen tijd heb ik veel fimpjes moeten maken. Grootse ideen kwamen in mijn op. Toch vaak viel het eidnreseultaat tegen omdat ik de skills niet voldoende in mijn vingers had, veel tutorials later lukte het mij beetje bij beetje steeds beter te maken. Ik ben nu op een punt dat ik terug kijk naar al het werk dat ik gemaakt heb en ik zie een vooruitgang en dat geeft een rust. Ik wordt toch beter. Dan komen we bij het punt iets willen vertellen tegen de wereld. Mijn boodschap is heb lol, en heb plezier in wat je doet. Ik denk dat dit een afspiegeling is van hoe ik nu in het leven staat. Toch voel ik een druk om te preseren geen fun te hebben en alleen maar hard te werken. Serieuse filmpjes te maken. Het is een strijd die in mij zelf heerst een dialoog kan je het ook wel noemen.

Gelukkig heb ik mijn ik kan inspiratie opzuigen blik weer gevonden en voel ik de creativiteit borrelen. het is een proces, ik heb geen idee hoe die gaat lopen. Moet ik het weten hoe die gaat lopen, nee?